Official Journal of
East European Branch of
CardiOncology Society
Elżbieta Wiater, Grzegorz Charliński, Małgorzata Magoń-Golińska

Opublikowano: 31.12.2014

Późna kardiomiopatia poantracyklinowa – opis przypadku

Delayed anthracycline-induced cardiomyopathy – case report OncoReview 2014; 4(16): 155-159. DOI: 10.5604/20828691.1134304.
STRESZCZENIE

43-letni mężczyzna został przyjęty do kliniki z powodu drugiej wznowy chłoniaka anaplastycznego T-komórkowego ALK+. Chłoniaka rozpoznano 28 lat wcześniej. Chory otrzymał wówczas chemioterapię według protokołu COP (17 cykli), a następnie według protokołu CHOP (5 cykli) z następową radioterapią oraz usunięto mu śledzionę. Po tym leczeniu uzyskał całkowitą remisję (CR). Po 8 latach jej trwania stwierdzono wznowę choroby i z tego powodu mężczyzna otrzymał 6 cykli chemioterapii arabinozydem cytozyny w skojarzeniu z mitoksantronem, etopozydem i glikokortykosteroidem, a następnie chemioterapię wysokodawkowaną wspomaganą przeszczepieniem autologicznych komórek krwiotwórczych. W 2013 r. stwierdzono ponownie wznowę chłoniaka anaplastycznego T-komórkowego ALK+ w stadium zaawansowania klinicznego IIA według AnnArbor. Wykonano badanie echokardiograficzne serca i scyntygrafię perfuzyjną mięśnia sercowego, w której uwidoczniono miernie upośledzone perfuzje w ścianie: dolnej, dolno-bocznej i przypodstawnie bocznej oraz niewielki ubytek perfuzji o małym stopniu nasilenia w ścianie przednio-przegrodowej, a frakcję wyrzutową (EF) lewej komory serca w technice GSPECT oceniono na 36%. Na podstawie ww. badań rozpoznano niewydolność serca w klasie I NYHA i wdrożono leczenie antagonistą receptora angiotensyny (ramiprylem) i β-adrenolitykiem (karwedilolem). Chorego zakwalifikowano do chemioterapii według protokołu ESHAP – otrzymał 6 cykli leczenia (po drugim cyklu stwierdzono CR). Rozważano intensyfikację leczenia – chemioterapię wysokodawkowaną wspomaganą przeszczepieniem alogenicznych komórek macierzystych. Odstąpiono jednak od niego z uwagi na: rodzaj choroby podstawowej (chłoniak o relatywnie dobrym rokowaniu), charakter i czas trwania remisji (miejscowe, odpowiednio 12 i 8 lat), liczbę uzyskanych komórek CD34+ (tj. 3,33 × 106/kg/cm3) i wreszcie – wysokie ryzyko wdrażania tej procedury podczas terapii z powodu niewydolności serca i przy aktywnym, przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B. Zastosowane leczenie było powikłane zakrzepicą żyły ramiennej i żył powierzchownych lewej kończyny górnej oraz hipogammaglobulinemią. W kontrolnym badaniu echokardiograficznym serca wykonanym po zakończeniu terapii stwierdzono wzrost EF do 64%.

ABSTRACT

A 43-year-old man was admitted to the hematology department due to second recurrence of anaplastic lymphoma T-cell ALK+. Lymphoma was diagnosed 28 years earlier. The patient received COP regimen (17 cycles) and CHOP (5 cycles), radiotherapy and underwent splenectomy. He achieved complete remission at that time. Relapse of the disease was diagnosed 8 years later, which was treated with 6 cycles of chemotherapy (cytarabine, mitoxantrone, vepeside and glucocorticoids) and high-dose chemotherapy followed by hematopoietic stem cell transplantation. Second disease recurrence was found in 2013, it was anaplastic lymphoma T-cell ALK+ stage IIA by Ann Arbor. Echocardiography and myocardial perfusion scintigraphy revealed chronic heart failure NYHA class I. Angiotensin receptor antagonist (ramipril) and β-blocker (carvedilol) were recommended. The patient underwent 6 cycles of ESHAP, complete remission was reported after the second cycle. High-dose therapy with autologous stem cell rescue was considered at that time. However, having T-cell ALK+ lymphoma with a relatively good prognosis, previous prolonged complete remissions (respectively – 12 and 8 years), an insufficient yield from the harvest (3,33 × 106/kg CD34+ cells), heart failure and chronic active viral hepatitis B, the high risk intensive chemotherapy followed by hematopoietic stem cells transplantation was discontinued. The chemotherapy was complicated by brachial vein and superficial vein thrombosis of left upper limb and hypogammaglobulinemia. Follow-up echocardiography performed after completion of chemotherapy showed improvement in EF (64%).

POPRZEDNIE NUMERY