Official Journal of
East European Branch of
CardiOncology Society
Joanna Kardas, Agnieszka Buraczewska

Otrzymano/Received: 30.03.2015. Zaakceptowano/Accepted: 18.05.2015.

Długotrwała odpowiedź na leczenie ewerolimusem u pacjenta z przerzutowym rakiem nerki po progresji w trakcie leczenia sunitynibem–sorafenibem

Long-term response with everolimus for metastatic renal cell carcinoma refractory to sunitinib-sorafenib sequence OncoReview 2015; 2(18): 71-75. DOI: 10.5604/20828691.1159660.
STRESZCZENIE

Przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta z rozsiewem choroby nowotworowej, u którego po 4 latach od zabiegu nefrektomii lewostronnej z powodu raka jasnokomórkowego nerki rozpoznano przerzuty wewnątrz jamy brzusznej (wątroba, śledziona, mięśnie) oraz wznowę miejscową. Mężczyznę zakwalifikowano do leczenia paliatywnego sunitynibem, a następnie, po progresji choroby, sorafenibem z powodu braku w tym okresie innych opcji terapeutycznych dla pacjenta. Uzyskano łączny czas odpowiedzi na sekwencję terapii sunitynib–sorafenib wynoszący 18 miesięcy. Następnie chory rozpoczął leczenie III linii ewerolimusem, które kontynuuje do chwili obecnej (maj 2015 r.) ze stabilizacją choroby wg RECIST 1.1. W efekcie leczenia ewerolimusem uzyskano czas wolny od progresji wynoszący 46 miesięcy. Chory pozostaje w bardzo dobrym stanie ogólnym, nie występuje istotna toksyczność leczenia. Przypadek pacjenta jest przykładem długoletniego przeżycia w chorobie o historycznie złym rokowaniu. Zastosowanie kolejno dostępnych leków ukierunkowanych molekularnie (TKI–TKI–mTOR) pozwoliło uzyskać ponad 5-letnią kontrolę rozsianej choroby nowotworowej, w tym rzadko spotykaną wieloletnią odpowiedź na leczenie III linii inhibitorem mTOR pod postacią stabilizacji choroby. Omówiono strategie terapeutyczne dla pacjentów z przerzutowym rakiem nerki, wzięto przy tym pod uwagę aktualny stan wiedzy oraz możliwości leczenia przerzutowego raka nerki w Polsce.

ABSTRACT

We presented a 39-year-old male who developed progressive cancer disease 4 years after nephrectomy due to clear cell carcinoma. He was diagnosed with locally reccurence and metastases to the liver, spleen and abdominal muscles. The patient was treated with sunitinib and then after disease progression – with sorafenib. We observed 18 months of cancer control (TKI-TKI). After second progression everolimus was administered. Third line everolimus therapy helped to achieve durable stable disease with PFS 46 months till now (May 2015). The patient remains in very good performance status with minimal toxicity from the regimen. This case illustrates a long term survival for patients with metastatic renal cell carcinoma, a malignancy with historically poor prognosis. The use of three sequential targeted therapies (TKI – TKI – mTORi) helped to achieve over 5 years or disease control, with rarely seen long-term response to third line treatment (mTORi) – where stabilization is good enough. We discussed therapeutic strategies in metastatic renal cell carcinoma according to the literature and therapeutic possibilities in Poland.

POPRZEDNIE NUMERY