Official Journal of
East European Branch of
CardiOncology Society
Robert J. Motzer, Bernard Escudier, Stephane Oudard, Thomas E. Hutson, Camillo Porta, Sergio Bracarda, Viktor Grünwald, John A. Thompson, Robert A. Figlin, Norbert Hollaender, Andrea Kay, Alain Ravaud

dla grupy badawczej RECORD-1

Badanie kliniczne III fazy oceniające zastosowanie ewerolimusu w leczeniu rozsianego raka nerkowokomórkowego Wyniki końcowe i analiza czynników prognostycznych

Phase 3 Trial of Everolimus for Metastatic Renal Cell Carcinoma Final Results and Analysis of Prognostic Factors Przedruk z: Cancer 2010; 116: 4256-65 ISSN 1097-0142 ©2010 American Cancer Society
STRESZCZENIE

Analiza etapowa w badaniu III fazy wykazała przewagę ewerolimusu nad placebo u chorych na rozsianego raka nerkowokomórkowego (mRCC), u których postęp choroby nastąpił w trakcie leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu. W pracy przedstawiono wyniki końcowe oraz analizę czynników prognostycznych. METODY: Chorzy na mRCC (N=416) zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej ewerolimus w dawce 10 mg/dobę (n=277) lub do grupy otrzymującej placebo (n=139) w skojarzeniu z najlepszą terapią wspomagającą. Czas przeżycia wolnego od progresji choroby nowotworowej (PFS) oraz bezpieczeństwo oceniane były do końca podwójnie zaślepionego leczenia. Analizie poddane zostały końcowe dane dotyczące czasu przeżycia całkowitego (OS), natomiast czynniki prognostyczne dotyczące przeżycia zostały zbadane za pomocą analiz wielu zmiennych. Wpływ na OS oszacowano za pomocą modelu rank-preserving structural failure time (RPSFT), korygującego wpływ przejścia z placebo na ewerolimus (ang. cross-over). WYNIKI: Mediana PFS wyniosła 4,9 miesiąca (ewerolimus) w porównaniu z 1,9 miesiąca (placebo) (współczynnik ryzyka [HR] 0,33; p <0,001) według niezależnej oceny centralnej oraz 5,5 miesiąca (ewerolimus) w porównaniu z 1,9 miesiąca (placebo) (HR 0,32; p <0,001) według badaczy. Ciężkie zdarzenia niepożądane związane z ewerolimusem, niezależne od przyczyny, u ≥5% obejmowały infekcje (wszystkie rodzaje, 10%), duszność (7%) oraz zmęczenie (5%). Mediana OS wyniosła 14,8 miesiąca (ewerolimus) w porównaniu z 14,4 miesiąca (placebo) (HR 0,87; p=0,162), przy czym 80% pacjentów z grupy placebo po wystąpieniu progresji otrzymało leczenie ewerolimusem. Za pomocą modelu RPSFT stwierdzono, że czas przeżycia całkowitego po uwzględnieniu przejścia chorych z placebo na leczenie ewerolimusem był 1,9-krotnie dłuższy (95% przedział ufności: 0,5–8,5) w przypadku leczenia ewerolimusem w porównaniu z samym placebo. Niezależne czynniki prognostyczne krótszego OS w badaniu obejmowały: zły stan sprawności, wysokie stężenie wapnia skorygowanego, niskie stężenie hemoglobiny oraz wcześniejsze leczenie sunitynibem (p <0,01). WNIOSKI: Powyższe wyniki potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ewerolimusu u chorych na mRCC, u których do progresji choroby doszło w trakcie terapii sunitynibem i/lub sorafenibem.

ABSTRACT

A phase 3 trial demonstrated superiority at interim analysis for everolimus over placebo in patients with metastatic renal cell carcinoma (mRCC) progressing on vascular endothelial growth factor receptor–tyrosine kinase inhibitors. Final results and analysis of prognostic factors are reported. METHODS: Patients with mRCC (N=416) were randomized (2:1) to everolimus 10 mg/d (n=277) or placebo (n=139) plus best supportive care. Progression-free survival (PFS) and safety were assessed to the end of double-blind treatment. Mature overall survival (OS) data were analyzed, and prognostic factors for survival were investigated by multivariate analyses. A rank-preserving structural failure time model estimated the effect on OS, correcting for crossover from placebo to everolimus. RESULTS: The median PFS was 4.9 months (everolimus) versus 1.9 months (placebo) (hazard ratio [HR], 0.33; P <0.001) by independent central review and 5.5 months (everolimus) versus 1.9 months (placebo) (HR, 0.32; P <0.001) by investigators. Serious adverse events with everolimus, independent of causality, in ≥5% of patients included infections (all types, 10%), dyspnea (7%), and fatigue (5%). The median OS was 14.8 months (everolimus) versus 14.4 months (placebo) (HR 0.87; P=0.162), with 80% of patients in the placebo arm crossed over to everolimus. By the rank-preserving structural failure time model, the survival corrected for crossover was 1.9-fold longer (95% confidence interval, 0.5–8.5) with everolimus compared with placebo only. Independent prognostic factors for shorter OS in the study included low performance status, high corrected calcium, low hemoglobin, and prior sunitinib (P <0.01). CONCLUSIONS: These results established the efficacy and safety of everolimus in patients with mRCC after progression on sunitinib and/or sorafenib.

POPRZEDNIE NUMERY